Begin november op Allerzielen, heeft iemand in Nederland zijn of haar leven teruggekregen.  Een anonieme donor stond een nier af aan een volkomen vreemde. Dat kostte wat spanning vooraf en wat ongemak daarna. Amper pijn, de morfine nauwelijks aangesproken. Niet in verhouding wat het opleverden; blijheid,  bruisende energie en waardering bij naasten.
De partner en kinderen stonden er van het eerste moment al achter, vrienden zeiden; dat is echt iets voor jou! De donor is echter geen heilige, ook gewoon maar een mens en daarom zoveel mogelijk anoniem want hoe moet een ontvanger hiermee omgaan?
Het idee speelde bij de donor al een tijdje door het hoofd en klom in maart over de drempel. Doen!
De donor dat ben ik: Anonymus!