Minister Klink schoffeert commissie Terlouw
Als minister kun je natuurlijk niet over elk onderwerp alles weten. Dit gaat zeker op voor zo’n moeilijk dossier als de ‘Wet op de Orgaandonatie’ en de donorproblematiek in zijn algemeenheid, die met veel emotie wordt omgeven.
Terecht dat de minister zich dan laat adviseren door een commissie die naar dit specifieke onderwerp onderzoek doet en vervolgens met een advies komt.
In dit geval heeft minister Ab Klink de coördinatiegroep orgaandonatie gevraagd hem te adviseren in deze kwestie.
In deze commissie zitten alle partijen in het veld van orgaantransplantatie, zoals medici, de Nederlandse Transplantatie Stichting, Donorregistratie en vertegenwoordigers van patiëntenorganisaties. Kortom, alle partijen die veel over dit onderwerp weten. Deze commissie heeft veel werk verricht door onderzoek te doen in tal van landen binnen en buiten de EEG.
Unaniem is de commissie tot de conclusie gekomen dat alleen een wetswijziging voor een structurele oplossing kan zorgen en stelt daarom voor het systeem van donorregistratie te veranderen. Werk en advies heeft de commissie vervat in een Masterplan. (Nu staat het de burger vrij zich in te schrijven bij het Donorregister. In het Masterplan is iedereen donor, tenzij hij bezwaar aantekent.) Volgens de Coördinatiegroep kan dit 25 procent meer donoren opleveren.
Wat schetst onze verbazing?
Nog voor de commissie een advies heeft kunnen geven blijkt, uit een uitgelekte brief van de minister, dat hij helemaal geen verandering van het huidige systeem wil. Dat hij hiermee de commissie schoffeert, deert hem nauwelijks. Dat hij gemeenschapsgeld opoffert voor nodeloos onderzoek deert hem al evenmin.
Je kunt niet mensen veel werk laten verrichten om onderzoek te doen terwijl je al weet wat je uiteindelijk zal beslissen. Dit is ronduit de kluit belazeren en kun je gerust kwalificeren als buitengewoon onfatsoenlijk. Een minister onwaardig.
Zo ga je niet met elkaar om! Is het daarom misschien dat de gemiddelde burger in dit land geen vertrouwen meer heeft in de politiek en dat het electorale wantrouwen met de dag groeit?
Hieronder een bloemlezing van alle artikelen die in de afgelopen weken over dit onderwerp in de media verschenen. Feiten, Meningen en commentaren.
Klinks besluit zal levens kosten
Minister Ab Klink van Volksgezondheid voelt niets voor een systeem dat tot meer donororganen leidt, maar geeft een grotere ro! aan de nabestaanden. Dat zal levens kosten.
Kop uit: Het Parool van: 14.06.2008 Pagina: 46
Commissie donatie voelt zich gepasseerd
Minister legt advies over orgaandonatie nu al naast zich neer.
De commissie die mi nister Ab Klink (Volksgezond heid) adviseert over een nieuw sys teem van orgaandonatie, voelt zich gepasseerd. De commissie, on der voorzitterschap van oud-minis ter Jan Terlouw, is kwaad dat de minister het advies al naast zich heeft neergelegd. Het rapport van de commissie verschijnt pas van daag. Uit een uitgelekte brief blijkt dat Klink niet voor een geheel nieuw systeem voelt. De commis sie wil voorstellen dat iedere Ne derlander orgaandonor wordt, ten zij hij of zij dat uitdrukkelijk niet wenst. Paul Beerkens van de Nier stichting reageerde ontstemd. „Die commissie heeft wel tien maan den serieus aan een advies ge werkt.” De Nierstichting stond aan de basis van het masterplan or gaandonatie. Een jaar geleden baar de de in scène gezette Donorshow van BNN veel opzien.
Bron: Brabants Dagblad ed. Uden/Veghel van: 11.06.2008 Pagina: 4
‘Onthutst’ over donordiscussie’
Onthutst’ en ‘teleurge steld’ is Jan Terlouw, voorzitter van de Coördinatiegroep Orgaan donatie, over de opstelling van de minister van Volksgezondheid. „Ik heb Klink meerdere malen gespro ken en weet dat deze materie hem erg aan het hart gaat, maar deze houding had ik door de kieren niet zien aankomen.” De voorkeur van de minister voor het huidige, vrijblijvende donorsys teem zal geen einde maken aan de wachtlijsten van honderden men sen die op een orgaan wachten, voorspelt hij. Vorig jaar stierven 112 patiënten doordat ze niet op tijd een donororgaan kregen.
Bron: De Twentsche crt Tubantia ed. Tubbergen van: 12.06.2008 Pagina: 4
Extern advies overbodig
Waarom een commissie instellen die advies moet uitbrengen over een heikele kwestie als al voor de presentatie van het advies duidelijk is dat de minister er niets mee doet? Want Klink zet geen kanttekeningen bij de bevindingen van Terlouw en de zijnen, hij is het fundamenteel met hen oneens.
Als Klink weet welke kant hij op wil, dan was een commissie toch overbodig? Als hij vindt dat de regeling van orgaandonatie wel verruimd mag worden, maar het uitgangspunt onveranderd moet blijven, dan is advies van externen overbodig.
Uit: Friesch Dagblad van: 12.06.2008
Nierstichting: ons advies wordt door minister genegeerd
De commissie die mi nister Ab Klink (Volksgezondheid) advi seert over een nieuw systeem van or gaandonatie, voelt zich gepasseerd. De commissie, onder voorzitterschap van oud-minister Jan Terlouw, is kwaad dat de minister het advies al naast zich neer heeft gelegd.
De commissie was van plan om het advies vandaag officieel aan te bieden aan Klink, maar ziet daar nu vanaf. „We gaan geen toneelstukjes opvoeren”, zegt Paul Beerkens van de Nierstichting, die aan de basis stond van het masterplan orgaandonatie. Hij is ontstemd over het standpunt van de minister. „Die com missie heeft wel tien maanden serieus aan een advies gewerkt.”
Uit een uitgelekte brief blijkt dat Klink niet voor een geheel nieuw sys teem voelt. De commissie-Terlouw zou willen voorstellen dat iedere Nederlan der orgaandonor wordt, tenzij hij of zij dat uitdrukkelijk niet wenst.
Klink is er principieel op tegen dat mensen op deze manier de kans lopen donor te worden zonder dat ze dat zelf willen. Ook verwacht hij dat bij mensen die wel organen willen doneren, dit va ker achterwege zal blijven. Nabestaanden zullen eerder geneigd zijn hier een stokje voor te steken omdat ze niet we ten of de overledene uitdrukkelijk toestemming heeft verleend of eigenlijk nooit een beslissing heeft genomen.
Klink wil daarom dat toestemming voor orgaandonatie nodig blijft. Wel wil hij de mogelijkheid toevoegen dat men sen toestemming geven voor donatie, mits de nabestaanden zich daar ook in kunnen vinden. Wie niets invult laat de keuze aan nabestaanden.
SP en D66 zijn wel voor een verder gaand systeem, maar kregen gisteren nul op het rekest toen ze Klink in de Tweede Kamer om opheldering vroe gen. De minister verwees naar de minis terraad van vrijdag, die nog de knoop moet doorhakken over zijn voorstel. (ANP)
Voorts stellen Terlouw en directeur Beerkens van de Nierstichting dat de huidige wet op orgaandonatie is uitgewerkt. In de tien jaar dat de wet van kracht is, steeg het jaarlijk se aantal donoren van 216 naar 257. Dat ligt volgens hen aan de vrijblij vendheid van het systeem.
Aldus: PAUL BEERKENS VAN DE NIERSTICHTING in Spits van: 11.06.2008
Open brief patiëntenorganisaties en politiek:
Wie levens kan redden, moet dat niet nalaten
In 2007 kregen 729 mensen een gedoneerd orgaan, 50 mensen werden wegens hun verslech terde gezondheidssituatie van de lijst gehaald en liefst 152 mensen overleden terwijl ze op de wachtlijst stonden. Momen teel staan zo’n 1.300 mensen op de wachtlijst. Nederland heeft nu tien jaar een systeem dat te weinig donoren oplevert, ter wijl de vraag stijgt. De Grote Donorshow van BNN zette het ge brek aan donoren op de agenda. Het huidige systeem faalt volle dig en het is tijd voor nieuwe stappen.
De commissie-Terlouw onder zocht het tekort en zegt nu: voer een Actief Donor Registratiesys teem in. Zo’n systeem levert een kwart meer donoren, kortere wachttijden en tientallen le vensreddende operaties extra op.
Een ‘ja, tenzij’-systeem zou vol gens het kabinet het zelfbe schikkingsrecht in het geding brengen. Een ADR-systeem doet volgens ons juist beter recht aan het zelfbeschikkingsrecht, daar het iedereen die organen wil afstaan ook daadwerkelijk die kans geeft. Het maakt een einde aan de vrijblijvendheid; je keuze niet kenbaar maken, is geen optie meer. Het is ondraag lijk dat er mensen sterven, niet omdat er te weinig mensen zijn die willen doneren, maar om dat we van niet genoeg mensen weten óf ze willen doneren.
Waarom wordt het probleem van de vrijblijvendheid niet bij de hoorns gevat. Zes op de tien Nederlanders heeft niet laten weten wat ze willen: donor wor den of niet. Daarmee gaat moge lijk een groot aantal organen mee het graf in, terwijl de over ledene ze eigenlijk best had wil len afstaan.
Het Actieve Donor Registratie systeem richt zich op die men sen van wie nu nog niet bekend is of ze donor willen zijn. Als sa menleving vragen wij hen als nog een keuze te maken. De op ties blijven: ja ik wil donor zijn, nee ik wil niet, en: ik laat de keu ze aan mijn nabestaanden. Daarin verandert niets. Niet rea geren betekent registratie als donor, maar met een nadrukke lijk bericht over hoe die in schrijving op ieder moment ge wijzigd kan worden.
Kabinet en Kamer, stop het doormodderen met een sys teem dat niet werkt en voer het Actieve Donor Registratiesysteem in. Wie mensenlevens kan redden, moet dat niet nalaten.
Patrick Lodiers, voorzitter BNN, Will van Dinter, directeur Nierpatiënten vereniging, Hans Stam, directeur Nederlandse Hartstichting, Jan van Overveld, voorzitter Stichting Hart patiënten Nederland, Michael Rutgers, directeur Astma Fonds, Chel Mertens, bestuurslid Stichting Transplantatie Nu, Maarten Ploeg, directeur Diabetesvereniging Neder land, Bert Kuipers, directeur Diabe tes Fonds, Hans Vroom, directeur Maag Lever Darm Stichting, Agnes Kant, Tweede Kamerlid SR Fatma Koser Kaya, Tweede Kamerlid D66.
Klink moet advies over organen accepteren
Met orgaandonatie is iets geks aan de hand. De meeste Nederlanders zeg gen te willen done ren, maar slechts een handjevol vult het codicil in. Als verklaring geldt dat men er niet de tijd voor neemt om zich te laten registreren. Dat is een onbegrijpelijk soort laksheid bij zo’n belangrijk onderwerp. De verbazing gaat verder: vrijwel alle politici en bestuurders zijn voorstander van meer orgaando naties. Principiële bezwaren zijn ’ er eigenlijk niet, dus hoef je het slechts te hebben over de beste manier om het te realiseren. Een zware commissie studeert daar tien maanden op en komt met een advies (iedereen donor, tenzij je opgeeft niet te willen), dat minister Klink meteen weg gooit. Dit is zowel bestuurlijk als inhoudelijk een niet te begrijpen schoffering. Een minister mag zich als het om principes gaat altijd laten gelden, maar een gewenste ontwikkeling blokke ren omdat hij iets anders aan kijkt tegen de uitvoering lijkt op machtswellust. Een meerder heid wil het, er is een deskundig advies, en dus moet het belang van mensen die zitten te wach ten op een donororgaan zwaar der wegen dan de particuliere opvatting van de minister over de gewenste manier van uitvoeren.
Bron: AD 13.06.2008 Pagina: 21
Ab Klink speelt met de levens van 1300 mensen
Ab Klink, behorend tot de schurkenbende van het CDA (schurkenbende omdat ze spelen met levens), weet niet wat hij moet denken over orgaandonoren. Hij doet dan iets heel verstandigs, wat ik ook zou doen als ik ergens te dom voor ben: hij stelt een coördinatiegroep in om hem te adviseren.
Die groep, door Klink dus in gesteld, stelt: ‘Verreweg het eenvoudigste is als iedereen orgaandonor is, tenzij anders wordt aangegeven’.
Klink lees dat advies waar hij zelf om gevraagd heeft, en zegt dan: “Ik doe niet wat die groep zegt, want dat komt pre cies overeen met wat de PvdA wil, en dan wordt straks de PvdA groter dan het CDA, en dat kunnen we niet hebben.”
En zo speelt Klink met 1300 levens van mensen die een or gaan van een donor, nodig hebben. Wat ik al zei: het is een schurk, inhumaan, ie mand die partijbelangen bo ven mensenlevens stelt, kort om: CDA. Soit.
Dan, voor de zoveelste keer, de PvdA. Wat doet die nu?
1. Niks - Klink mag zijn gang gaan.
2. Men wil - let op - een hoorzitting organiseren over ‘de meest succesvolle metho de om orgaandonoren te wer ven’. (“Maar dat lukt niet voor het zomerreces,” zei Kamerlid Chantal Gill’ard.)
Een hoorzitting. Dat zal die 1300 Nederlanders die wach ten op een orgaan, verheugen!
De grote donorshow van BNN, één van de best bekeken programma’s van afgelopen jaar, met internationale uitstraling, heeft eigenlijk geen effect gehad, maar een hoor zitting, ja, daardoor gaan we allemaal anders denken, nadat Klink al heeft gezegd dat hij niets wil veranderen.
Drie jaar geleden was het grootste deel van de PvdA-fractie voor verandering van het systeem. Nu zegt Gill’ard dat ze ‘niet hecht aan een be paald systeem’. Ze wil wel meer donoren.
Ik kan dat niet goed met el kaar rijmen. Of je bent fel te gen Klink, omdat hij niet luistert naar zijn zelf ingestel de coördinatiegroep en hij be houdend is, waardoor er men senlevens in gevaar komen, of je bent voor Klink.
Maar een hoorzitting, nadat Klink al heeft besloten niets te doen, is domweg wreed, hypo criet en daarom schandalig.
Uit: Het Parool van: 12.06.2008 Pagina: 2
Moeder oogst bijval met beroep op minister
‘Ik hoop dat dit helpt om Klink van gedachten te doen veranderen’
Olga Majeau-Henny heeft massaal bijval gekregen voor haar pleidooi gisteren in deze krant voor een ander systeem van orgaandonatie.
In een brief riep ze minister Klink (Volksgezondheid) op haast te ma ken met een nieuwe methode, waar door meer organen beschikbaar ko men. Het kabinet heeft inmiddels la ten weten het huidige systeem niet te willen wijzigen,
„Goeie brief, goeie actie.” Majeau kreeg vooral positieve reacties op de in deze krant gepubliceerde open brief, waarin ze het voorbeeld van haar dochter Tiba (5) aanhaalde. Dankzij een donorlever kon zij in le ven blijven. „Toen mijn man Tiba naar school bracht, gonsde het in de gangen,” vertelt ze. „Hij werd door verschillende ouders aangespro ken, die het allemaal goed vonden dat ik het probleem zo had aange kaart. Al snel kreeg ik mailtjes en sms’jes binnen. Ook allemaal po sitief.”
Stichting Transplantatie Nu:
‘We hebben nog veel werk te doen’
Op internetfora waren ook negatie ve reacties te vinden op het voor stel voor een minder vrijblijvend systeem van orgaandonatie.
„Als ik sommige reacties op de open brief van Olga op het inter net bekijk, hebben we als stichting nog heel wat werk te doen,” zegt Simone de Leeuw-Balkenende, voorzitter van de Stichting Transplantatie Nu!.
„ Mensen hebben het zelfs over een dictatuur, als Klink zich zou uitspreken over een systeem waarbij mensen orgaandonor worden tenzij zij aangeven dit niet te willen. Daar schrik ik van. Waar hebben we het over? Je zou vier keer de gelegenheid krijgen om aan te geven dat je je organen niet beschikbaar wilt stellen bij overlij den.”
Bron: AD 14.06.2008 Pagina: 2
Creperen
Het CDA en de CU in deze regering staan niet bepaald voor ‘medeleven’ en ‘zorg zaamheid’. De CU houdt embryoselectie tegen, waardoor kin deren geboren wor den van wie al in een heel vroeg stadium bekend is dat ze een zeer hoge kans heb ben op kanker of an dere verschrikkelijke ziektes. Dit gebeurt op grond van politie ke redenen in plaats van op inhoudelijke argumenten en dat maakt deze zaak nog tries ter. Daarnaast legt minister Klink een advies van de Donorcommis sie, die adviseert over de vraag hoe er meer orgaandonoren be schikbaar kunnen komen, naast zich neer. Beide politieke partijen zeggen eigenlijk: „De zieke mede mens kan creperen”.
Bron: de Telegraaf van: 11.06.2008 Pagina: 6
Minister vertroebelt donordiscussie
Door: Jan van Overveld*
Dat mijn vertrouwen in onze democratie in toene mende mate afneemt, wil ik hier toelichten. Vanaf eind jaren zeventig wijken Nederlandse hartpatiënten uit naar in het buitenland gelegen hartklinieken, teneinde daar een levensreddende hartoperatie te on dergaan. Ik ken geen enkel ander West-Europees land waar op dusda nig grote schaal mensen in levensnood aan hun lot worden overgelaten. In de jaren ‘90 stabiliseerde deze uittocht van Nederlanders zich enigszins voor openhartoperaties. In die jaren zochten wij als belan genorganisatie voor hartpatiënten steeds vaker voor ten dode opge schreven Nederlanders donorhar ten in het buitenland. Eerst in En geland, later in België. Tientallen Nederlanders werden met succes getransplanteerd en velen van hen genieten nog dagelijks van het hun toevertrouwde hart van een bui tenlandse donor. Harten vooral af komstig uit het vrijgevige België. Behalve hartpatiënten weken ui teraard ook andere patiënten uit naar het buitenland.
Een redding op deze wijze was echter voor maar enkelen wegge legd. Slechts voor de welvarenden onder ons én voor diegenen die een beroep op onze stichting de den.
In Nederland lag werkelijk - bij na - iedereen dwars. Vaak de be handelend specialist en bijna al tijd de verzekeraar, want voor een behandeling in het buitenland wa ren Nederlanders niet verzekerd. Na oeverloze rechtszaken bleek telkens weer dat wij het gelijk aan onze zijde hadden: ze moesten be talen, de ‘zorgverzekeraars’. Eind jaren ‘90 werden Neder landse patiënten die een orgaan in België zochten, een doorn in het oog van die Belgische overheid. De Belgen waren ervan overtuigd dat Nederland over veel meer orga nen kon beschikken door een wetswijziging van de Nederlandse orgaandonatie. Voor het ‘toe risme’ werd een stokje gestoken en de grenzen werden gesloten.
Nu, anno 2008, zoeken tientallen in doodsnood verkerende Neder landers opnieuw een levensred dend orgaan bij onze zuiderburen. Een oneigenlijk gebruik van de Belgische wetgeving vinden de Belgen, die zich opnieuw beraden over de ontstane situatie. Hoe lang kunnen onze terminale medebur gers nog op jacht in België naar een vervangend orgaan? Ik vrees niet lang meer. De Belgen zijn het beu. En terecht.
Bijzonder zwaar weegt voor mij het feit dat er in Nederland een breed maatschappelijk draagvlak bestaat voor een wetswijziging conform een zorgvuldig onder bouwd advies van de commissie-Terlouw. Nota bene op verzoek van onze minister. Daarbij in aan merking genomen dat enkele ja ren geleden een Kamermeerder heid nog vóór een dergelijke wets wijziging was. Wat staat deze wijzi ging, waar ten dode opgeschreven patiënten mogelijk tijdig mee ge red kunnen worden, in de weg? De minister geeft geen antwoord en vertroebelt de discussie door aflei dingsmanoeuvres.
Een snelle invoer van de voor gestelde wetswijziging redt zon der enige twijfel vele levens. Met het weinige vertrouwen dat wij nog hebben in onze democratie hopen wij op een verstandige Tweede Kamer die het tij hopelijk nog weet te keren en op die ma nier vele levens weet te redden.
*Jan van Overveld is sinds 1988 voorzitter van de Stichting Hartpa tiënten Nederland, de in Roer mond gevestigde grootste belan genorganisatie voor hart- en vaatpatiënten.
Bron: de Telegraaf van: 24.06.2008 Pagina: 22
Donorproblematiek
Regelmatig komt aan de orde dat er te weinig donororganen beschik baar komen. En steeds worden zwaarwegende principiële rede nen aangevoerd waarom de Neder landse regelgeving wel of niet de juiste is. Wat is dan die regelgeving? Het systeem gaat uit van een positieve verklaring waarin men zich beschikbaar stelt als donor. Dit in tegenstelling tot het in veel landen toegepaste systeem dat men donor is tenzij men heeft aan gegeven geen donor te willen zijn. En wat zijn dan die zwaarwichtige overwegingen? Welnu, er zijn godsdienstige redenen. Men dient het lichaam ongeschonden te be graven in afwachting van…. Het mag duidelijk zijn dat degenen die dat geloven, volledig moeten wor den gerespecteerd. Is men op dit punt zo principieel dan zal men er geen moeite mee hebben een negatieve donorbeschikking in te vul len. Deze mensen weten immers ook de weg te vinden als het er om gaat als ‘gemoedsbezwaarde’ in de fiscale en sociale wetgeving te worden aangemerkt. Er zijn on getwijfeld nog andere goede rede nen af te zien van het donorschap. Maar nu al die anderen. Hoe staat het met hun principes? Moeten we concluderen dat de massa van de bevolking te gemakzuchtig is om de moeite te nemen een posi tieve donorbeschikking in te leve ren. Als dit zo is, wat is het dan toch dramatisch dat tientallen, wel licht honderden mensen gered hadden kunnen worden maar dat zij het slachtoffer zijn van gemak zucht en desinteresse van de mede mens. Daarom kan er maar een conclusie zijn: wijzig de wet en laat iedereen donor zijn, met uit zondering degene die een negatie ve verklaring afgeeft.
Bron: De Twentsche crt Tubantia ed. Tubbergen van: 01.07.2008 Pagina: 26
Jeugd voor automatisch orgaandonorschap
Meer dan de helft van de jongeren vindt dat iedereen automatisch orgaandonor moet zijn. Uit onderzoek van Eén Vandaag blijkt dat 62 procent vindt dat automatische donatie de beste op tie is. Van de 1600 geënquêteerden tussen 12 en 24 jaar wil zestig pro cent zelf na zijn of haar dood orga nen ter beschikking stellen. (anp)
PvdA met hoorzitting op zoek naar systeem orgaandonatie
De PvdA organiseert een hoorzitting over de meest succesvol le methode om orgaandonoren te werven. De fractie wil deskundigen uit de hele wereld naar de Kamer ha len, om er achter te komen wat het beste systeem is. Dat gaat waar schijnlijk niet meer voor het zomer reces lukken, zegt Kamerlid Chantal Gill’ard.
Morgen praat het kabinet over ma nieren om meer donoren te werven. Deze week lekte uit dat minister Klink van volksgezondheid niet over wil gaan tot een systeem waarbij ie dereen donor is, tenzij hij actief aan geeft dat niet te willen zijn.
Een door Klink ingestelde coördi natiegroep adviseert hem dit wel te doen. Het zou namelijk een kwart tot de helft meer organen opleveren dan het huidige ‘nee, tenzij’-systeem. Met de Nierstichting pleitte de groep er gisteren bij Klink voor deze week nog geen besluit te nemen.
Klink wil de rol van nabestaanden sterker maken als een naaste komt te overlijden. Eén slecht plan, vinden de Nierstichting en coördinatie groep. Als een dierbare overlijdt is het heel moeilijk op dat moment te besluiten dat de organen kunnen worden gebruikt, zei Jan Terlouw die de coördinatiegroep voorzat. „Daar moet j e het eerder over hebben.”
Het CDA was altijd al tegen actieve donorregistratie. De ChristenUnie is het sinds kort met de grootste coali tiepartner eens. Het grootste deel van de PvdA-fractie was drie jaar ge leden voor verandering van het sys teem.
Gill’ard zegt nu niet te hechten aan een bepaald systeem, als het maar meer donoren oplevert. Daarvoor dient de hoorzitting.
Uit: Trouw van: 12.06.2008 Pagina: 6