Voorlichting
Een van de instrumenten van de STNu! om orgaandonatie onder de aandacht te brengen is het geven van voorlichting aan kleine groepen.
Sinds de start van het project in 2001 trekken inmiddels ongeveer vijftig lever-, hart-, long-, en nier(pancreas)getransplanteerden, het land door om hun ervaringsverhaal te vertellen. Omdat ook nabestaanden van donoren, mensen die bij leven een nier hebben afgestaan en mantelzorgers voorlichting geven spreken we nu van "Voorlichtingspool".
De voorlichters geven algemene informatie over orgaan- en weefseldonatie en vertellen hun verhaal aan onder andere scholieren van een jaar of zestien. Dat zijn degenen die over een paar jaar, op hun achttiende, het registratieformulier ontvangen. Het is van belang dat deze jongeren op een goede manier worden voorgelicht. Meestal is dit in de vorm van gastlessen zodat het in het gewone lesrooster is in te passen.
Daarnaast bezoekt de Voorlichtingspool iedere vereniging of opleiding die daar om vraagt, zoals bijvoorbeeld vrouwenorganisaties, EHBO's of Rotary's. Maar ook personeelsverenigingen, sportclubs, enzovoorts, kunnen zich laten voorlichten door de ervaringsdeskundigen.
Met de mailing van NIGZ-Donorvoorlichting (2006) aan alle protestante en katholieke gemeenten in Nederland zijn ook de kerken een doelgroep geworden. Bij deze laatste groep moet wel opgemerkt worden dat het in de voorlichting zelf niet gaat om geloofsvragen rondom orgaan- en weefseldonatie. NIGZ biedt twee paketten aan waarmee men in de gemeente aan de slag kan met het onderwerp.
Het doel van deze voorlichtingen is om orgaandonatie bespreekbaar te maken. Mensen moeten er met elkaar over praten, dat men een beslissing neemt om wel of geen donor te zijn en dat naasten weten wat het standpunt van hun dierbare is.
Hebt u interesse in een voorlichting over orgaandonatie door ervaringsdeskundigen? Bel naar het bureau van de stichting (035) 6912668 met Astrid Eerland of vul het formulier in op de contactpagina.
Download hier de algemene informatiefolder over voorlichting
of de informatiefolder over voorlichting in het onderwijs
Voorlichtingspool:
* Anne Bos
* Anneke van der Stouwe
* Annemarie Tuinenga
* Annie Hietbrink
* Arjan Uilenreef
* Benny Schreurs
* Bep Cordes-Ooms
* Cor van der Schans
* Dick Moerman
* Donald Cerpentier * Egbert Hermsen
* Els Meuleners
* Enno Achterhof
* Eric Reintjes
* Gerda Vinck
* Greet en Cor Koopmans
* Hester Landa
* Hetty de Jong
* Ida Welbers
* Inger Visser
* Jan van Breenen
* Jannie Smit
* John Heckers
* Jos Dijkers
* Klaas Elling
* Lammy Vredeveld-Gort
* Lilian Eefting
* Marald Janssen
* Marian de Haan-Kok
* Marjan Kok
* Marjan Meijer
* Martje Quarré
* Miny Mertens
* Mijke Smit
* Paul van den Elsaker
* Ramona van de Pieterman-Hees
* Riemer Dijkstra
* Rien van Hoof
* Ruud Dorst
* Sandra Sinkeldam
* Simone de Leeuw
* Tjaarke Eising
* Will Janssen
* Wim Hoentjen
* Yvette Draisma
De STNu! is actief in het geven van donorvoorlichting. Maar wat moet je je voorstellen bij zo’n verhaal?
Mijn naam is Mijke Smit en ik ben een van de voorlichters. Regelmatig verzorg ik een gastles op de middelbare school. Tijdens zo’n les belicht ik een aantal zaken rondom orgaandonatie en -transplantatie. Wat mij betreft heeft de les ook een interactieve functie. Het is daarom altijd weer boeiend om te horen hoe jongeren zelf met het onderwerp omgaan. Ik vind het belangrijk dat de vragen of dilemma’s die spelen op tafel komen. Soms ontstaan daar heel interessante discussies onderling uit. Kinderen worden op een bepaald moment geconfronteerd met het maken van een keuze om zich ja/nee als donor te registreren. Dan is het goed dat ze weten wat een en ander inhoudt. Ik benadruk altijd het belang om erover na te denken en vooral om te bespreken met mensen die dicht bij je staan. Een keuze maken houdt in dat je deze in onvoorziene omstandigheden niet wilt neerleggen bij de mensen van wie je houdt. Uiteraard blijft het ieders persoonlijke keuze, daarin is geen goed of fout.
Naast het geven van voorlichting op scholen, zijn er ook andere invalshoeken waarbij een persoonlijke ervaring een aanvulling kan zijn. Zo ben ik in januari 2010 gastspreker geweest tijdens een symposium voor artsen. Hier gold een heel ander uitgangspunt; kan de zorg voor transplantatiepatiënten beter? Het programma was opgebouwd uit diverse workshops, gekozen op basis van uiteenlopende complicaties en dilemma’s rondom transplantatie. Bijvoorbeeld hoe om te gaan met virusinfecties na transplantatie. Maar ook ethische dilemma’s waarmee artsen worden geconfronteerd, zoals wanneer een patiënt een orgaan wil kopen in China. Het was voor mij een uitdaging om vanuit ervaringsperspectief als hartgetransplanteerde inzicht te geven in hoe zaken binnen een ziekenhuis worden ervaren. Er is nu eenmaal een groot verschil of je processen beleeft vanuit of naast het ziekenhuisbed.







