In 1968 de eerste tekenen.
Ik kon mij tot een nierpatiënt rekenen.
Met een zoutarm dieet viel nog wel te leven,
met kruiden kon je overal smaak aan geven.

Alles ging goed. Ik studeerde aan de Hogere school voor Economische Studies (HES) in Amsterdam, sportte veel en het leven lachte mij toe. Ziek was ik nooit, ik dacht daar zelfs niet over na. Waarom zou je ook als je je goed voelt? Maar toen, op 4 februari 1997 veranderde alles.

Medio april 1997, twee weken voor mijn Havo-eindexamen, werd ik plotseling opgenomen in het ziekenhuis, omdat ik bloed plaste en al 9 dagen ziek thuis was. In het ziekenhuis werd de diagnose gesteld: de ziekte van Goodpasture, een zeldzame auto-immuunziekte die nieren en longen aantast.

Tot een paar maanden na de geboorte van mijn derde kind (1980) was ik altijd erg gezond. Maar op een dag werd ik heel benauwd. Artsen dachten aan een breuk in het middenrif. Gelukkig was dat niet het geval en een paar dagen later was alles weer normaal.